CATPEOPLE: what´s the time mr. wolf?

19 Mar

catpeople_wolf

Hai tempo que teño a intención de falar deste disco e, por unha razón ou por outra, funo pospoñendo. Non sei se What´s the time Mr. Wolf? É “o mellor disco que escoitei en moito tempo”; afirmacións así poden soar abondo pretensiosas, pero si podo sinalalo sen dubidalo como un dos que máis me prestaron nos últimos meses e dos que máis veces me levou a darlle ao play do reprodutor.

Catpeople son Adrián Pérez (a súa voz tingue todo o traballo da banda dunha cor moi particular), Fito Rodríguez, Paco Iglesias, Javi Abalo, Raul Muñoz e Iván Fernández. Estes vigueses residentes en Barcelona xa sacaron o seu primeiro traballo no 2006 co nome de Reel#1.

What´s the time Mr. Wolf? está composto por 11 brillantes salmos interpretados por estes devotos da igrexa na que The Cure e New Order son santos. Neste segundo disco confirman que son algo máis que unha “nova promesa do indie estatal”, e van máis aló que unha continuación ornamentada do debut. Foi gravado nos estudios Blind Records de Barcelona, e eles mesmos, coa axuda de Blind Joe´s, asumiron a produción.

O traballo ábrese de xeito premonitorio con Strumble in Vigo, onde os sintetizadores son o pincel que deixa no lenzo os diferentes tons de gris da cidade que os viu nacer e medrar.

In Silence conta cun dos retrousos máis potentes do álbum, herdanza directa de Interpol, os seus tíos americanos.

No comezo de Sister semella que a voz de Robert Smith vai irromper, triste e rota, en calquera intre. O flirteo das guitarras co sintetizador que caracteriza aos de Sussex marca o corte. O final resulta sinxelamente apoteótico. Sen dúbida a miña favorita deste traballo.

Na comparación coa súa predecesora All These Tears supón un chanzo cara abaixo, pero nunca un salto ao baleiro. O último minuto e medio da canción é máxico.

Goodbye Angel basea a súa forza nun pegañento retrouso repicado polas notas agudas dos instrumentos e uns máis que aquelados coros.

House of Love e Last Chance resultan unha dupla que se complementa perfectamente á hora de amosar sentimentos de desacougo e melancolía dun xeito distinto, pero igual de efectivo en ambas.

Coohagen lémbrame aos Editors máis que ningunha. Iníciase con violíns e ten os sintetizadores máis tolos do disco, que dan paso a Golden Swan, fermosa e evocadora de paisaxes máis sosegados. Outra oportunidade máis para o lucimento da ampla gama de rexistros vocais de Adrián (ten intres que incluso me lembra a Morrissey, ou será obsesión miña?).

As pontes instrumentais de Looks Like Dogs son, sempre baixo o meu persoal criterio, das mellores pasaxes de What´s the time Mr. Wolf? De novo unha alegoría de escuras sensacións continuada en Bubblegum: depresiva, terminal, drogadicta.

End Tittle podería compararse co chegar a casa do Ulysses, por fin reflexión á calor duns mallados arranxos de piano, o tan preciso lecer após dunha dura xeira.

Rematando: What´s the time Mr. Wolf? é un segundo paso moi firme desta banda cara a excelencia futura que sen dúbida acadarán. A madurez xa a conseguiron, trocando o que podería resultar unha tediosa repetición de arquetipos manidos polo traballo aplicado a cada corte e unha óptima labor de produción. Iso si, se perder un so intre de vista as súas benditas referencias, máis visíbeis en Catpeople que na maioría dos grupos.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: