Entrevista con Mack Paramo

19 Xul

Unha das raras avis máis prolíficss do panorama musical galego presentou novo traballo: Martín González aka Mack Paramo aka Mack “Barracuda” Paramo. O que outrora fora vocalista e guitarra de Zoophilia e actual membro de Los Thyssen leva xa sacado xa varios disparos no que vai deste 2012: Sounds Of… (febreiro), Lover Dude (xaneiro), Electric Hair (maio), The Mack Paramo EXP (xuño) e Barracuda, o último. En Malas Músicas quixemos falar con el, e isto é o que nos contou:

Malas Músicas: Para comezar con bo pé, explícalle á xente de que vai o teu último traballo: Barracuda, asinado como Mack ”Barracuda” Paramo Fuzzy Blues.

Mack Paramo:   Por comodidade á hora de poder levar a miña musica o directo, convertinme nun home orquestra, tocando guitarra, armonica, kazoo, bombo, pandereta e cantando.  A miña musica basase no delta blues, no garage punk, no rockabilly e no swamp blues.   Mack querevos moito e desexabos un bo nadal.

MM: Pode que sexas unha das figuras máis prolíficas da música galega? De onde sacas tanta creatividade (e tanto tempo tamén, claro)?

MP: A creatividade…non sei de onde a saco, supoño que nacin con ela, aínda que hai cousas que me inspiran, como a priba e as chicas bonitas.  O tempo que teño son os ratos libres, pois traballo 8 horas e media diarias e so teño libre os sábados pola tarde e domingos.

MM: Ademais do teu traballo en solitario es unha das patas desa mesa chamada Los Thyssen e participaches antano nos xeniais Zoofilia: mellor só ou acompañado?

MP: Non eramos Zoofilia eramos Amphibius, uns adolescentes desfasados o borde do alcoholismo.  Creo que mellor acompañado sempre que se compartan os mesmos gustos e que a todos lles apetezca tirar polo mesmo camiño. Se hai discusións e líos e mellor estar so que a desgusto.

MM: De onde ven o nome de Mack Paramo (se é que ven dalgures)?

MP: Mack Paramo ven das antípodas.

MM: Gustaríanos saber como é o proceso creativo de Mack Paramo. Parte da improvisación ou é un proceso máis estructurado?

MP: En Mack ”Barracuda” Paramo Fuzzy Blues, algunhas cancions son compostas con dias de antelacion, outras xa as tocaba con zoofilia-a-a, e o resto xurden mentras me deixo levar. Con Mack Paramo o meu proceso de creación e o seguinte: toco a guitarra 5 minutos e penso – esto esta way – despois fago un ritmo co ordeñador ou co que teña a man, gravo a guitarra ritmica e despois o resto. Algunhas veces as cancións xa lles levaba dando voltas un tempo ou compóñoas mentres a xente o pasa ben de festa e eu estou calado mirando ao baleiro.

MM: Semellas moverte no blues máis clásico (principalmente na túa faciana como “Barracuda”), máis tamén picas no punk, surf, funk, moita liserxia…: que música escoita Mack Paramo e cales son as súas principais influencias?

MP: Pois adoito escoitar blues dende os anos 20 ata os 40, rockabilly, rythm & blues, garage, punk, blues punk chatarrero, rock & roll, psychedelia…  Como principais Influencias citaría a Muddy Waters, The Jimi Hendrix Experience , Johnny Winter, Slim Harpo, Johnny Thunders, New York Dolls, Charlie Feathers, Iggy &  The Stooges, Link Wray, Buddy Holly, Chuck Berry, Johnny Guitar Watson, Blind Willie Johnson, Blind Willie Mcteel, Robert Johnson, the velvet underground… e moitas máis cousas, son moi influenciábel.

MM:  Supoño que este proxecto persoal será difícil levalo ao directo, non?

MP: Pois non moito, só se trata de marcar un ritmo co bombo, e tocar a guitarra e a harmónica por enriba. A única complicación e perderte ou que o rollo que suxeita a harmónica se aflouxe e caia para abaixo, cousa que pasa constantemente e que me pon dos nervios.

MM: Destacarías algunha outra banda ou músico galego? (Non vale dicir Los Thyssen)

MP:  Pois para o meu gusto e por non querer ser un pelota, hai poucas cousas en Galicia que me molen realmente… Thee Boas, Thee Blind Crows, Tumbitas, SRASRSRA, Zoofilia-A-A e algunha outra cousa máis haberá.  Jrucho, Matitas Auch e Rubena Domingues son persoas creativas e de talento ás que respecto.

MM: E falando doutras bandas: como foi a experiencia no Galician Bizarre con Los Thyssen?

MP: Way, pero nestes momentos non me sinto identificado con isto e gustariame moverme por outros ambientes.

MM: E xa para rematar: Que carallo pasa no Grove?

MP:  Que pasa no Grove???? O JROVE E TOPE LUMPEN. Cabezas de cabalo que aparecen e desaparecen, estrañas caveiras que non son o que crees, Braulio, o volcán da Toxa, motoratos, maquinetos a máis non poder, un ambiente nocturno que vai máis aló do noxo, monólogos de merda, festivais horríbeis. Por sorte hai algo bo no Grove: Pimple, Tajo, os amigos que volven aló para pasar o verán, a miña familia, o monte do Sineiro, a guitarra que deixin, A Toxa Pequena, o Metropol, o Twist & Shout, Tule e Manita… Mentras poida non penso volver a vivir alí. Foi largarme dese burato e empezarme a ir ben as cousas.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: